26
Jan
10

Dit gaan ‘n laaang langnaweek wees

30 April 2009

Gisteraand was ek baie lus om my lot te bekla, maar het my weerhou daarvan.  Mens wil ook nie altyd soos Martie Martelgat klink nie.  Sederdien het ek so traumatiese nag gehad, ek dink ek mag maar.  :wink:

Dis langnaweek, en ek gaan stoksielalleen hier sit.  Wel, seker nie heeltemal so erg nie, Pieter is darem hier, maar hy is nie veel werd in die sin van verdediging nie.  Bruce het gisteraand al by ‘n vriend gaan slaap; hulle ry vandag om Potch se ope-dag by te woon.  Jeannie kom nie huistoe nie – sy gaan by Die Boyfriend kuier.   Eintlik het ek haar gebel om te hoor of sy nie haar naweek eerder by haar mammie wil deurbring nie, maar die stilte was oorverdowend en on-entoesiasties.

*sug*

Boonop verjaar my ma more, en selfs daar gaan ek skitter in my afwesigheid.  Die broers kom af vir die okkasie, en ek en een van hulle is nie meer op speaking terms nie.  So, dis regtig net me, myself and little Pieter hierdie naweek.

Gisteraand was ek klaar op my nerwe.  Van nà middernag was ek ekstra-paraat.  Dis mos wanneer mens onverwagte besoekers kan verwag.  Ek het kort-kort die huis gepatrolleer.  Vensters toegemaak, deure gesluit, die musiek afgesit – om beter te kan hoor, my kind!  Die skuifdeur was darem oop vir ‘n luggie.  Daar is immers ‘n sterk veiligheidshek…

Daar lê ek toe rustig en lees my boek oppie bank.  Heerlik.

Die volgende oomblik vlieg daar ‘n reusagtige bruin ding in, met vlerke wat soos ‘n helikopter se lemme klink.  Ek skrik my besimpeld en spring regoor die bank.  Vertel myself “ontspan, dis ‘n mot”, maar die gogga tol soos ‘n dronk ding in die lug en ek hardloop vir die Doom in die kombuis.  Halfpad daarheen besef ek dat Doom hom nie dadelik gaan laat dooi nie, en ek gooi Bruce se exam-pad na die grrrrrrrrrende ding.  Swak ball sense and all, tref ek hom wel.  Hy val op sy rug op die grond, die skryfblok half op hom.

Dis ‘n grillerige gesig.  Sy krom, bruin pote kriewel-kriewel teen die papier.  Ek besluit hy moet DOOD.  Dadelik.  Vat ‘n swaar boek en neuk dit met alle geweld op hom neer.  Half tevrede, half onrustig gaan sit ek by die tafel.  Hou my oë op die hopie boeke vir tekens van lewe. Alles blyk wel te wees en ek begin ontspan na omtrent 10 minute van doodse stilte.

Ek het skaars ophou bewe, toe kom daar ‘n alleraaklige gepiep van die slagveld se kant af.  My oë pop omtrent uit hul kassies uit.  Die fokken insek het met rugslagbewegings onder die boek uit beweeg.  Terwyl hy vir my skreeu èn weer op sy  pote probeer kom!

Op daardie stadium was ek meer kwaad as bang.  Ek vat nog ‘n swaar boek, gooi dit weer met alle mag op hom neer.  Spring sommer ‘n slag op die boek, net om seker te maak.  Ek gaan sit weer by die tafel terwyl ek kyk vir tekens van lewe.  Sowaar, die twee pootjies wat uitsteek, beweeg nog!  Desperaat, terwyl ek my doodgril, gaan staan ek op die boek.  Ek voel ‘n beweginkie onder my en geel soppies spat oor die vloer.  Toe kon ek eers ontspan.  Hy kon dalk nog lewe, maar vlieg sal hy nie weer nie.

Ek het eers vanoggend moed gehad om die boeke op te lig.  Dit was ‘n groot ‘water scorpion’.  En voor iemand vir my sê hulle is harmless:  ek het dit gaan Google.  ‘Water scorpions’ se byt is excruciatingly painfull!

Nou wag ek vir my ma om te kom tee drink sodat sy van die lyk kan ontslae raak.  :oops:

water_scorpion_nepa1

Posted in Vroumens-goed 


0 Responses to “Dit gaan ‘n laaang langnaweek wees”



  1. Lewer Kommentaar

Lewer kommentaar

Verskaf jou besonderhede hieronder of klik op 'n logo om in te teken:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out / Change )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out / Change )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out / Change )

Google+ photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google+. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: